“Twijfelen doet iedereen wel eens” of “Twijfelen hoort bij het leven.” Het zijn dingen die je hoort maar die absoluut niet de ernst vatten van alle vormen van dwang waar twijfel een of de grote rol speelt. Het kan zelfs beledigend zijn als mensen vinden dat de levensgrote twijfel die je hele leven overneemt wordt weggewuifd als een kleinigheidje dat dezelfde waarde heeft als wanneer je eens een keertje niet op een woord kunt komen. “Ach, dat overkomt ons allemaal wel eens.” Niet dus. Onderschat nooit de eindeloze cirkel die een dwanger gevangen houdt met een gevoel van absolute noodzaak om erachter te komen hoe iets zit. Hetzij gevoelens, existentiële overpeinzingen of hypochondrische twijfels. Wat nou als ik ergens homo ben maar het niet toelaat? Wat nou als ik iets in dit bestaan over het hoofd heb gezien? Wat nou als deze benauwdheid toch een sluimerende hartafwijking is? Twijfel die levens slopen. Zelfs smetvrees en controleren of het gas uit is zou je twijfels kunnen noemen. Misschien is een dwangstoornis sowieso geen dwangstoornis zonder die twijfels. In ieder geval zijn het grote, immense twijfels die je nooit kunt bestempelen als iets wat iedereen wel eens heeft. Het is als “Iedereen is wel eens moe.” zeggen tegen iemand die al jaren worstelt met chronische vermoeidheid en elke dag gegarandeerd instort bij enige inspanning. Dat is ronduit kwetsend. Vrijwel altijd uit onwetendheid, maar toch kwetsend. Ook bij intrusies (opdringerige gedachtes waarvan je bang bent dat je ze uitvoert, maar weet dat je dat niet doet) is het vaak heel vervelend dat mensen niet weten dat je geen moordenaar bent, maar dat jij weet dat dat dwang is. Een uitdagende gedachte om iemand van een trap te duwen is iets wat velen schijnen te hebben, maar als iemand zich zorgen maakt over de betekenis van die gedachte, wordt het dwang en als je die zorgen deelt met een leek op dwanggebied kan je worden aangekeken als psychopaat. Dat moet veranderen en daarom is bekendheid belangrijk.

Erkenning is mooi, maar als dat er eenmaal is, doet het er vooral toe hoe je er vanaf komt. En hele opgave. Mensen met HOCD (ziekelijk twijfelen over geslachtsvoorkeuren) zitten in een eindeloze cirkel. Eindeloos uitpluizen van de gevoelens die ze mogelijk hebben, testen of je als man die mannelijke collega niet stiekem toch woest aantrekkelijk vindt. Ze staan er vaak mee op en gaan ermee naar bed. Dat laatste niet met die mannelijke collega, want ze zijn namelijk niet homo. In ieder geval niet volledig. De angst dat je het over het hoofd ziet is enorm, maar je bent het niet. En al ben je het voor een paar procent wel, dan krijg je dat nooit in een eindverslag voor jezelf dat bevredigend genoeg is om te stoppen met twijfelen. Die zekerheid is fijn, maar ga je nooit krijgen. De twijfel is de ziekte, en het lijkt alsof je de twijfel kunt uitdenken totdat hij weg is, maar dat kan niet. Bij dwang is die twijfel niet dezelfde twijfel als wanneer je nog niet zeker weet welke jurk het gaat worden. Deze twijfel komt voort uit de ziekte, de dwangstoornis, en die gaat niet weg. De twijfel wordt bij mensen met HOCD vaak gevoed door de dingen die ze zelf doen. Zelf dacht ik vaak aan hoeveel “meisjesdingen” ik vroeger deed. Ik speelde met poppen, ging vrijwel altijd met meisjes om, liep best graag wel eens in een jurk. Theoretisch gezien klopte dat wel in mijn hoofd, dat ik dan homo ben. Achteraf dan, want toen deed ik gewoon wat ik leuk vond en dacht er totaal, maar dan ook totaal niet bij na. Vervolgens ga je testen, in fantasie, door te kijken naar foto’s van hetzelfde geslacht, terwijl je zo alert als een stokstaartje in gevaar speurt naar dingen die erop wijzen dat je homo, transgender, bi of wat dan ook bent. Laat het nou net zo zijn dat je bij zulke geforceerde testen altijd iets zult voelen of denken wat de twijfel vergroot. Kijk je eindeloos naar een foto als test? Je gáát denken: “Wel mooie ogen.” of “Ik zou best een knuffel willen geven.” Je kunt zelfs de meest vurige seksfantasieën krijgen. Wat denk je dan? Precies, “Het doet me iets/veel.” “Dit moet wel zeggen dat je homoseksueel bent, anders zou je dat niet denken.” denk je dan. Of wanneer je op straat als test vaak naar hetzelfde geslacht kijkt om te kijken of het je wat doet. Dan is het feit dat je moet concluderen dat je wel erg vaak kijkt naar hetzelfde geslacht al genoeg om te twijfelen over je geaardheid. Terwijl je juist kijkt om het te testen. Ook het advies aan iemand met HOCD geven om gewoon eens wat te proberen met iemand van hetzelfde geslacht, of homoporno te kijken, is iets wat het veel erger gaat maken als diegene dat gaat proberen. De kans dat iemand daar opgewonden van wordt, is behoorlijk groot. Natuurlijk zal dat een enorm bewijs zijn voor diegene dat hij of zij inderdaad homo is. Anders zou je daar niet opgewonden van worden denken ze dan. Dat kun je echter wel worden, zelfs als je totaal niet op hetzelfde geslacht valt. De sfeer of het idee dat je het kijkt kan dat al veroorzaken en zegt verder niks. De meeste mannen vinden het vaak ook opwindend om twee vrouwen seks te zien hebben, maar dat zegt ook niks over hun geaardheid. Dat zijn niet twee mensen van je eigen geslacht zou je dan zeggen, maar dat maakt niet uit. Twee mannen vindt een heteroman misschien niet opwindend om te zien in eerste instantie, maar hij kan toch een erectie krijgen. Testen kunnen je valse bevestigingen geven.

“Maar die aantrekkingskracht die ik voel kan toch ook wél echt zijn, zoals bij zoveel homo’s?” hoor ik een HOCD’er al denken. Ja, dat klopt. Maar iemand die meer homo is dan hetero, die misschien zelfs alleen op hetzelfde geslacht valt, denk je dat diegene twijfelt over wat hij of zij voelt? Het kan nieuw zijn, het kan zo zijn dat je niet weet wat je ermee moet, maar twijfelen? Twijfel zie ik zelf nooit bij iemand die homo is. Diegene voelt dat en helemaal mooi is het als je het niet wilt bestempelen, maar gewoon zoiets hebt van “dit voel ik nu, en misschien wil ik volgende week meer hetero dingen, en de week daarna weer dit, wat maakt het uit.” Het willen vastleggen van waar je op valt is voor mensen met HOCD die inderdaad niet honderd procent aan de hetero kant zitten nog lastiger denk ik. Het spectrum is breed en het kan dus inderdaad zo zijn dat je ergens wel iets voelt voor hetzelfde geslacht. Daarover twijfelen is iets wat dan weer pure OCD is. Want ook als je bijna helemaal aan de hetero kant van het spectrum zit, is twijfelen over wat dan precies die paar procent bi-gevoelens zijn niet nuttig. Pas als je helemaal aan de andere kant in het spectrum zit, en dus alléén maar op hetzelfde geslacht valt, dan is het nodig om met iemand te gaan van hetzelfde geslacht. Maar nogmaals, daar zul je dan niet over twijfelen.

Een lang verhaal kort, een vraag die kinderen aan de Kindertelefoon ook stellen: “Hoe weet ik nou of ik homo ben?” Dat is niet iets wat je je moet afvragen. Daar ga je er al verkeerd in. Zodra je twijfel bespeurt of je je af moet gaan vragen of je homo bent gaat het veel te lastig worden. Heb je HOCD ontwikkeld, dan zul je twijfelen, veel twijfelen, tot je er gek van wordt. De oplossing zie je alleen maar in het wegnemen van de twijfel, maar wetende dat de twijfel de hele ziekte is, kun je daarmee stoppen. Althans, stoppen gaat het dus nooit. Je kunt het zo laten. Ik ben zelf nooit gestopt met twijfelen en zal op mijn sterfbed nog steeds geen concreet antwoord kunnen geven op de rechtstreekse vraag: “Voel jij iets voor jongens?” of “Mis jij iets aan jongen zijn?” Als ik ze zo stel, voel ik twijfel. Ik ben alleen gestopt met het zoeken naar een conclusie. De dingen die ik voel zijn er soms, en dat mag ook. Geen idee of ik dat moet bestempelen met “homo” of “travestiet” of “crossdresser”. Misschien zelfs wel gewoon “vrouwelijke man”. Het punt is dat het me niet uitmaakt. Ik voel wat ik voel, maar analyseer het niet meer. De kans is dan te groot dat ik er vanuit gedachtes dingen mee ga doen die verder gaan dan mijn gevoel is. De twijfel komt dus weer op bij een concrete vraag daarover, maar iedere dwanger is ermee bekend dat concrete vragen een antwoord moeten hebben dat zeker voelt. En dat is nou net alles wat een dwanger niet heeft.

0 0 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties