Ik heb nog nooit iemand zonder dwang gezien die bang was dat een dwangstoornis besmettelijk was. Echter zag ik dat onder dwangers zelf zeker wel. Zelf moet ik af en toe namelijk ook moeite doen om niet meer dan gemiddeld bang te worden voor iets waar een ander bang voor is. Dat komt wat mij betreft doordat je als dwanger gewoonweg veel meer gevaar ziet in van alles.

Zo maakte ik deze week ter ontspanning armbandjes van rubber rondjes die ik in de gemeenschappelijke ruimte van waar ik woon vond. Die lagen daar misschien al jaren weg te rotten dus kon ik ze net zo goed gebruiken. Er zat een gebruiksaanwijzing bij, maar eigenwijs als ik ben wilde ik het wiel zelf uitvinden. Dat lukte en ik maakte er een aantal. Net toen ik die rubbertjes allemaal honderden keren in mijn handen had gehad vertelde iemand (ook een dwanger) dat die rubbertjes kankerverwekkende stoffen bevatten. Dat verklaarde ook in een keer waarom ik ze in maar liefst drie speelgoedwinkels die ik had bezocht niet meer zag. Iemand met hypochondrie (de obsessieve angst om ziek te worden) was gek geworden. Gelukkig heb ik mijn dwang zodanig onder controle, maar banger dan anderen zou ik er voorheen wel van zijn geworden. Dwangers zijn over het algemeen dus veel sneller en extremer bang, maar dat kun je afvlakken. Als je minder waarde hecht aan je meeste dwang, zullen alle vertakkingen van angst afnemen en zul je in je gedachtes niet al uitzaaiingen hebben voordat je kanker hebt.

0 0 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties