“Als ik dit niet doe, dan dat. Eigenlijk heeft dit geen zin, maar als ik dit niet doe voel ik me verschrikkelijk.” Schijn bedriegt niet alleen, maar bedreigt net zo goed. Bij dwang bedrieg je jezelf constant en bedreig je voor dat je het weet je hele leven met wapens zonder munitie. Oneerlijke deals met niemand minder dan jezelf zijn dagelijkse kost. Eigenlijk ben je, als je bezig bent met dwang keihard bezig met een full-time baan. Een van de dingen die je dan alleen vergeet, is dat als je baas je net zo zou behandelen als je dwang je behandelt, je die baas voor de rechter zou slepen. Hij wordt dan verdacht van: ontvoering, gijzeling, mishandeling en het veroorzaken van maatschappelijke teloorgang.

Deze vergelijking maak ik niet omdat ik wil zeggen dat je je baas (de dwangstoornis) vaarwel kunt zeggen wanneer je het wilt. Alhoewel de meningen daar wel over zijn verdeeld. Zelf vind ik, dat je tot op bepaalde hoogte een eigen keus hebt. Tot op bepaalde hoogte dus, omdat het, als angst- en paniekaanvallen tot in je kleine teen voelbaar zijn, de vraag is in hoeverre je de keus hebt. Toch blijft je “baas” een enorme lul die je bovendien ook nog eens een belabberd salaris biedt. Op termijn zelfs geen salaris. Dan wordt je geacht geld toe te geven naast je harde werk.

Als je inziet dat je gedachtes schijn zijn, is het al een eerste stap. Het verstand weet dat vaak wel, maar als je gevoel achterblijft is er ook echt nog wel geloof dat het wel waar kan zijn. Dat komt voornamelijk omdat dwang zich voedt met alles wat onzeker is. Magisch denken waarbij je denkt dingen te kunnen bezweren zijn ongelooflijk onzeker, omdat niemand je écht kan vertellen of dat niet waar is. Niet zo dat jij het gelooft tenminste. Dat maakt iemand met zijn eigen overtuigingen nauwelijks of soms niet op andere gedachtes te zetten.

0 0 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties