Als je alles vastlegt, hoef je zo min mogelijk momenten los te laten. Dat denk ik vaak. De drang om vrijwel alles in het leven vast te leggen heb ik enorm. Ook omdat beeld maken mijn grootste hobby is, leg ik het liefst vast wat ik eet, hoe ik het eet, waar ik het eet enzovoort. Dat doe ik niet. Niet omdat ik het niet zou willen, maar omdat ik ook erg van overzicht houd en anders wordt het een zootje van irrelevante beelden.

Alles waar ik ook maar enigszins moeite voor doe, moet voor mij echt vereeuwigd worden. Als ik ergens naar toe ga bijvoorbeeld, kan ik absoluut niet genieten van het mooie uitzicht of mooie gesprekken. Nee, dan denk ik alleen maar dat als ik weer weg ga alles verloren is omdat het nergens opgeslagen ligt. Je zou denken dat ik dan dus volop kan genieten van de momenten dat ik mijn camera bij me heb. Dat is helaas totaal niet zo. Ik denk dan alleen maar vanuit camera technisch oogpunt en ben bang dat ik iets mis of er niet het optimale uithaal. Daarnaast gaat de techniek ook zo snel dat ik daar met mijn HD apparatuur zit te beseffen dat er al apparatuur in 4K beeldkwaliteit in de winkel ligt. Wat heeft het dan voor zin dat ik hier alles vastleg in HD? Dan moet ik dus een 4K camera, maar als ik die zou kopen, moet ik dus ook een nieuwe laptop die dat aan kan. Daarnaast zijn alle beelden van vroeger zelfs nog minder dan HD en vallen die uit de toon.

Het houdt niet op in mijn hoofd als het gaat om het beste. Ik probeer dus steeds meer te genieten van het nu. Ik neem me ook steeds meer voor om, ook al klinkt het raar, steeds meer momenten voor mijn gevoel weg te gooien. Alles vastleggen maakt me namelijk minstens zo onrustig als wanneer ik het niet doe.

0 0 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties